Er is veel te doen geweest om Assassin’s Creed: Unity. De game zou te snel in de winkels zijn verschenen en daardoor onspeelbaar zijn door alle bugs. Toch gaf ik de game een 8.8 op IGN Benelux. 

Na drie Assassin’s Creed-games in het oude Italië waren we enkele jaren geleden wel toe aan iets anders. Dat kwam er in de vorm van Assassin’s Creed III, met in de hoofdrol een halve Native American die zich behendig een weg door de wildernis van het vroege Amerika baande. Met deel 4 (Black Flag) gingen we helemaal buiten de gebaande paden met Edward Kenway en zijn vloot moordlustige piraten.

Hoewel het derde deel uiteindelijk door velen werd gezien als het minst geslaagde deel in de serie, vormde het samen met Black Flag een welkome afwisseling van het eindeloos beklimmen van torenhoge gebouwen. Met Assassin’s Creed: Unity gaan we echter terug naar het oude Europa en daarmee terug naar de kerken, kathedralen en paleizen.

Is dat erg? Absoluut niet. Sterker nog, toen ik na de gebruikelijke proloog en introductie de vrijheid kreeg om mij door het 18e eeuwse Parijs te bewegen, kwam ik erachter hoe ik erg ik een dergelijke setting gemist had. Het beklimmen van de Notre Dame is toch een magisch moment en dat soort herkenbare hoogtepunten (letterlijk) miste ik in de vorige twee delen.

Lees de volledige review op IGN Benelux.