Het was alweer even geleden dat ik een serie had om te recenseren, maar gelukkig kan je wat dat betreft altijd rekenen op Netflix. Zij hebben onlangs Narcos gemaakt, een serie gebaseerd op het waargebeurde verhaal van drugsbaron Pablo Escobar. Op Filmfan besprak ik het eerste seizoen.
Voor iemand die nog maar zo kort geleden heeft geleefd, zijn er al bijzonder veel films, series en documentaires gemaakt over Pablo Escobar (1949 – 1993). Niet zo gek ook, want hij was lange tijd de grootste, bekendste en beruchtste drugscrimineel ter wereld. Vrijwel alle cocaïne die in de jaren ’70 en ’80 vanuit Colombia naar Amerika werd gesmokkeld, werd geproduceerd en verscheept door zijn Medellín Cartel.
Escobar kon zijn imperium opbouwen door een (on)gelukkige samenkomst van omstandigheden. Amerika had haar pijlen gericht op het communisme en was helemaal niet bezig met haar war on drugs. En als de DEA (Drug Enforcement Administration) al iets deed tegen drugshandel, dan hadden ze vooral marihuana in het vizier. Zuid-Amerika worstelde ondertussen met corruptie en revoluties, terwijl moderne technieken als het internet en (gemakkelijk traceerbare) mobiele telefonie nog niet bestonden. Dit zorgde ervoor dat Don Pablo in de beginjaren redelijk ongestoord zijn gang kon gaan.
Dit alles wordt in de eerste aflevering van Narcos snel en begrijpelijk uiteengezet. Na een eerste scène waarin enkele belangrijke handlangers van Escobar worden uitgemoord, gaat de serie terug naar het begin en vertelt DEA-agent Steve Murphy (Boyd Holbrook) hoe Pablo aan de macht is gekomen. Het ‘mooie’ van dit verhaal is dat het allemaal min of meer echt gebeurd is. Hoewel het natuurlijk overgoten is met een dramatiserend sausje, zijn veel belangrijke plotpunten waargebeurd.
De serie speelt hiermee door geacteerde beelden af te wisselen met archiefbeelden en oude nieuwsuitzendingen. Elke keer als je denkt ‘dit kan niet waar zijn’, schakelt de serie naar archiefbeelden om te laten zien dat dit dus wel het geval is. Dit geeft de serie net iets meer authenticiteit.
Naast Holbrook zien we ook Pedro Pascal als DEA-agent Javier Peña. Hem kennen we eigenlijk vooral als Oberyn ‘The Viper’ Martell (uit Game of Thrones) en in Narcos is hij in het begin vooral de bad cop van het duo. Peña opereert al wat langer in Colombia dan nieuwkomer Murphy en hij kent de klappen van de zweep. Deze onderlinge relatie verandert iets naarmate de serie vordert en Murphy gewend begint te raken aan het corrupte en harde leven in Pablo’s drugskoninkrijk.
Ster van de show is echter Wagner Moura (Tropa de Elite) als Pablo Emilio Escobar Gaviria. De drugsbaas staat bekend als één van de meest gewelddadige, sadistische personen in de recente geschiedenis. Die eigenschappen bespeelt Moura met een soort subtiele kalmte. Naarmate Escobar rijker wordt en zijn drugsimperium zich uitbreidt, wordt hij nog gewelddadiger en schuwt hij steeds minder middelen om zijn zin te krijgen. En in de ogen van Moura zie je die berekening; hoe bedreigt deze persoon mijn rijkdom en wat kost het mij als ik hem nu vermoord?
Helaas wordt het verhaal niet verteld vanuit het oogpunt van Don Pablo, maar vanuit Murphy. En Boyd Holbrook is een stuk minder boeiend dan zijn twee belangrijkste tegenspelers Moura en Pascal. Al snel beginnen zijn saaie, haast denigrerende voice-overs te knagen. Je gaat na een paar afleveringen bijna vrezen voor de momenten zonder dialoog, omdat Murphy dan meestal met een saaie monoloog komt waarin hij eigenlijk niks nieuws vertelt.
Conclusie
Het hoofdpersonage is een kleine smet op een verder razend spannende en interessante serie. Narcos vertelt misschien niet het meest historisch accurate verhaal achter Escobars immense rijkdom, maar vertelt het verhaal wel met overtuiging. Moura steelt de show als de angstaanjagende Escobar en Pascal is een welkome tegenpool voor de ietwat saaie Holbrook. Het tweede seizoen van Narcos is inmiddels aangekondigd en dat is na de eerste tien afleveringen niet meer dan logisch.
Teksten van Thijs 
1 Pingback