Zoeken

Teksten van Thijs

Auteur

Thijs Kaagman

Thijs schrijft over games, films, series, gadgets en andere zaken die hem aan het hart liggen.

Achtergrond: Het Brugs Bierfestival – De lekkerste biertjes

In februari 2015 bezocht ik het Bierfestival van de Belgische stad Brugge. In een foeilelijke keet probeerde ik een weekend lang verschillende biertjes, waarna ik de lekkerste brouwsels aan de lezers van AskMen tipte. 

Afgelopen weekend werd voor de achtste maal een groots bierfestival gehouden in de charmante stad Brugge. Zo’n tachtig brouwerijen en bierfirma’s verzamelden zich in de plaatselijke Beurshal om in totaal meer dan 365 bieren te presenteren. Ik nam de lange – dankzij werkzaamheden nog langere – reis naar het Belgische plaatsje om er in twee dagen zo veel mogelijk uit te proberen.

Filmliefhebbers kennen Brugge waarschijnlijk van de fantastische film In Bruges (2008) met Colin Farrell en Brendan Gleeson in de hoofdrollen. In die film wordt de sfeer van het plaatsje als bijna sprookjesachtig neergezet en dat is ook in het echte leven het geval. Zelfs de gure wind en de grauwe lucht konden de karakteristieke sfeer niet onderdrukken.

Doorgaan met het lezen van “Achtergrond: Het Brugs Bierfestival – De lekkerste biertjes”

Scriptie: Gamejournalist of gameliefhebber?

Voor mijn scriptie aan de Hogeschool van Amsterdam deed ik onderzoek naar onafhankelijke journalistiek in de game-industrie. Bij die scriptie hoorde tevens een beroepsproduct, in mijn geval een achtergrondartikel over de Nederlandstalige gamejournalistiek. Het volledige artikel is hieronder te lezen. Aan het woord komen onder andere Ward Geene, Niels Roodenburg, Niels ’t Hooft en Jan Meijroos.

De eis van de HvA was een artikel van 2500 woorden. Dat vonden ze achteraf zelf ook een beetje overdreven, maar toen was het artikel natuurlijk al geschreven. Het is daarom nogal een epistel geworden, dus ga er even goed voor zitten. Doorgaan met het lezen van “Scriptie: Gamejournalist of gameliefhebber?”

Review: Lara Croft and the Temple of Osiris

De afgelopen twee jaar kroop ik al twee keer eerder in de huid van Lara Croft. Twee keer voor dezelfde game (Tomb Raider en Tomb Raider: Definitive Edition), maar toch. Je kan zeggen dat Lara en ik best wel een intieme relatie hebben. Toch wist ik niet eens dat er een downloadtitel rond de archeologe uitkwam, dus ik was blij verrast door Lara Croft and the Temple of Osiris.

Lara Croft is één van de meest iconische gamepersonages die we kennen. Maar de rondborstige femme fatale met haar twee pistolen die we kenden uit de late jaren ’90 paste niet echt meer in het huidige gamelandschap. Daarom kreeg zij vorig jaar een metamorfose in Tomb Raider. Minder memmen, meer persoonlijkheid – en dat werkte ontzettend goed. Doorgaan met het lezen van “Review: Lara Croft and the Temple of Osiris”

Review: Grand Theft Auto V (next-gen)

Na de recensie te hebben geschreven voor Grand Theft Auto V in 2013, was het een jaar later natuurlijk ook aan mij om de heruitgave op de PS4 en Xbox One te recenseren. Maar daarmee stond ik voor een dilemma. Ik had de game namelijk vorig jaar een 10 gegeven en ik kon deze verbeterde versie dus geen hoger cijfer geven.

Een jaar geleden had ik de eer misschien wel de grootste game van het jaar te reviewen. Bijna iedereen die wel eens een game speelde, keek uit naar Grand Theft Auto V. En terecht, zo blijkt achteraf. De game maakte op gebied van verhaal, graphics en gameplay de verwachtingen meer dan waar en ik beloonde de game met een 10. De eerste 10 die ik ooit aan een game gaf. Maar deze week komt dit meesterwerk opnieuw uit, dit keer op de nieuwe generatie en uiteindelijk ook voor de PC. En wat voor cijfer geef je zo’n remake dan?

Doorgaan met het lezen van “Review: Grand Theft Auto V (next-gen)”

Review: Assassin’s Creed: Unity

Er is veel te doen geweest om Assassin’s Creed: Unity. De game zou te snel in de winkels zijn verschenen en daardoor onspeelbaar zijn door alle bugs. Toch gaf ik de game een 8.8 op IGN Benelux. 

Na drie Assassin’s Creed-games in het oude Italië waren we enkele jaren geleden wel toe aan iets anders. Dat kwam er in de vorm van Assassin’s Creed III, met in de hoofdrol een halve Native American die zich behendig een weg door de wildernis van het vroege Amerika baande. Met deel 4 (Black Flag) gingen we helemaal buiten de gebaande paden met Edward Kenway en zijn vloot moordlustige piraten.

Doorgaan met het lezen van “Review: Assassin’s Creed: Unity”

Review: Lords of the Fallen

Laat ik één ding voorop stellen; ik heb nooit Demon/Dark Souls gespeeld. Ik was dan ook de laatste persoon die de content manager van IGN in gedachten had om Lords of the Fallen te reviewen, maar toch zat de game vlak voor release in mijn console. 

Je manoeuvreert een brede, ietwat lompe gast, met een groot schild op z’n rug en een loodzware hamer in z’n hand door een duister, gotisch kasteel. Onderweg ram je een aantal demonen terug de onderwereld in en los je wat kleine puzzels op. Je doorzoekt wat verborgen kamers en maakt kistjes open in de hoop op nieuwe loot. Maar dan let je even niet op. Een demon beukt je tegen de grond en plant zijn twee meter lange bijl in je voorhoofd. Tijdens het laadscherm maak je een mental note dat je bij dat ene hoekje even beter moet opletten.

Doorgaan met het lezen van “Review: Lords of the Fallen”

Opinie: De oudjes hebben gelijk, EDM is best saai

Naast de eeuwige discussie over Zwarte Piet (zal ik daar ook een stukje over schrijven?) was er afgelopen week nóg een belangrijk discussiepunt in ons kleine landje. Het was namelijk ook de week van het Amsterdam Dance Event (ADE) en dat zorgt traditiegetrouw voor een hoop gebekvecht tussen aanhangers van elektronische dansmuzak en mensen die minder gecharmeerd zijn van het genre.

Gijsbert Kramer schreef hierover voor de Volkskrant een zinnig artikel. Juist de dj’s die door DJ Mag tot de top van de wereld worden uitgeroepen – Afrojack in het bijzonder – zijn eigenlijk helemaal niet zo boeiend. Zij zorgen ervoor dat het genre amper de matige middenmoot ontstijgt, is zijn conclusie.

Hij brengt daarmee onder woorden waar ik al enkele jaren intern mee worstel. Vorig jaar ging ik – in de ijdele hoop mijn mening over dansmuziek definitief te vormen – met een groep vrienden naar Tomorrowland. Het summum van Electronic Dance Music (EDM), zou je toch zeggen. Een aantal vrienden was het jaar daarvoor ook al geweest en als je het woord ‘morgen’ in welke taal dan ook in je mond nam, werd direct de hysterische connectie gemaakt met Tomorrowland. Dat moet wel iets bijzonders zijn, dacht ik.

Doorgaan met het lezen van “Opinie: De oudjes hebben gelijk, EDM is best saai”

Review: Sleeping Dogs: Definitive Edition

Na The Last of Us en Tomb Raider mocht ook Sleeping Dogs in de herkansing op de nieuwe generatie consoles. Voor IGN Benelux recenseerde ik de Definitive Edition van deze game.

Sleeping Dogs was in 2012 in mijn ogen één van de meest ondergewaardeerde games van dat jaar. De game scoorde heel aardig bij de critici (zo ook bij ons), maar de meeste gamers gaven hun aandacht liever aan games als Mass Effect 3, Far Cry 3 of Halo 4. Stuk voor stuk topgames natuurlijk, maar daardoor heeft misschien niet iedereen kunnen genieten van het ontzettend sfeervolle Hong Kong in Sleeping Dogs. De titel ontbrak bijvoorbeeld in veel ‘Top 10/25’ lijstjes aan het einde van het jaar.

Doorgaan met het lezen van “Review: Sleeping Dogs: Definitive Edition”

Review: The Last of Us Remastered

Voor IGN Benelux recenseerde ik The Last of Us: Remastered. Het ging om een heruitgave van een game voor de PlayStation 3, waar ik destijds ook de recensie voor heb geschreven. 

Het leven van een gamecriticus gaat lang niet altijd over rozen. Neem vorig jaar. Ik had het privilege om voor IGN zowel Grand Theft Auto V als The Last of Us te mogen reviewen, allebei games waar ik erg naar uitkeek en die uiteindelijk tot de beste games van de consolegeneratie hoorden. En in beide gevallen had ik de games al voor de release uitgespeeld, zodat op de releasedatum mijn weloverwogen oordeel te lezen viel. Maar in beide gevallen betekende dat ook dat ik nogal gehaast door de games ben gerend en dat is zeker in het geval van The Last of Us erg zonde.

Doorgaan met het lezen van “Review: The Last of Us Remastered”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑