Zoeken

Teksten van Thijs

Tag

IGN

Weg bij IGN

Zo’n dertien jaar geleden besloot ik – kijkend naar de stoere mannen van Gamekings op The Box – dat ik gamejournalist wilde worden. Die tatoeages hoefden niet per se, maar de hele dag een beetje schrijven en lullen over games, dat leek me wel wat. Zo belandde ik jaren later bij GameZ.nl, DigitalLife, Telegraaf DigiTaal en uiteindelijk bij een stage bij Power Unlimited. Een jongensdroom die uit kwam!

Tegen het einde van mijn stage kreeg ik het aanbod om samen met Maarten de Kwaadsteniet – die ik al kende sinds mijn tijd bij GameZ – en Jesse Moerkerk (hoofdredacteur [N]Gamer) een nieuw platform op te richten, onder begeleiding van veteranen Maarten Blonk en Niels Roodenburg.

Doorgaan met het lezen van “Weg bij IGN”

Review: Rock Band 4

Na vijf jaar afwezigheid is Rock Band terug. De game moet vooral heel erg lijken op de eerdere delen en dus is het weer één groot feest als je met vrienden samen speelt. Maar wel een feest met lauw bier, want gedoe rond DLC laat een bitter nasmaakje achter.

In de gouden jaren voor ritmegames (2005-2010) waren er twee games die het head-to-head tegen elkaar opnamen: Guitar Hero en Rock Band. Guitar Hero draaide in eerste instantie – zoals de naam al doet vermoeden – om het naspelen van gitaarmuziek. Maar nadat Rock Band zang en drums introduceerde, kon Guitar Hero natuurlijk niet achterblijven met deze instrumenten en was er bij beide games ook meer plek voor popmuziek. Maar na meerdere games en spin-offs (LEGO Rock Band, Guitar Hero: Metallica, et cetera) vond het grote publiek het welletjes. De verkoopcijfers liepen terug en zowel Activision als Harmonix trokken de stekkers uit hun muziekgames.

Doorgaan met het lezen van “Review: Rock Band 4”

Opinie: Assassin’s Creed moet een jaartje overslaan

In mijn review van Assassin’s Creed: Syndicate, geef ik de game een mooie 8.8. Daarmee behoort de game wat mij betreft tot de absolute top van dit jaar, maar toch ben ik een beetje klaar met die franchise. Voor IGN Benelux schreef ik hier een column over.

Ik heb al jaren een haat-liefde verhouding met Assassin’s Creed. Eigenlijk al sinds Revelations, dat in 2011 uitkwam. Elk jaar houd ik mij eigenlijk totaal niet bezig met de langzaam opbouwende hype en elk jaar denk ik: “Deze keer sla ik hem gewoon over hoor.” En toch heb ik ze tot nu toe allemaal gespeeld. Bij lang niet allemaal heb ik de eindstreep gehaald, maar ik heb alle delen sinds de eerste in huis gehaald en in ieder geval meerdere uren gespeeld. En ik heb me met alle delen – soms meer, soms minder – vermaakt. Ook dit jaar weer. Toch zeg ik ook dit keer: “Volgend jaar sla ik hem over.”

Doorgaan met het lezen van “Opinie: Assassin’s Creed moet een jaartje overslaan”

Review: Assassin’s Creed: Syndicate

Assassin’s Creed is na acht jaar toe aan haar achtste deel (spin-offs niet meegeteld). Unity (2014) heeft een kleine zure nasmaak achtergelaten, maar dat maakt Syndicate weer goed. Voor IGN Benelux recenseerde ik de game.

Al sinds 2009 (na het eerste deel in 2007 kwam deel 2 pas in 2009) is Assassin’s Creed één van de belangrijkste titels van het drukke najaar. Niet alleen voor uitgever en ontwikkelaar Ubisoft, maar ook veel gamers kijken elk jaar weer reikhalzend uit naar het nieuwste deel.

Doorgaan met het lezen van “Review: Assassin’s Creed: Syndicate”

Review: Uncharted – The Nathan Drake Collection

Om spelers voor te bereiden op Uncharted 4: A Thief’s End, heeft ontwikkelaar Naughty Dog de eerste drie Uncharted games opnieuw uitgebracht – uiteraard voorzien van een grafische upgrade. Maar werkt een game van 8 jaar oud nog op de nieuwe generatie consoles?

Toen de PlayStation 3 in maart 2007 in Europa op de markt verscheen, was het – zoals wel vaker in de begindagen van een console – nogal karig op het gebied van exclusieve titels. Daar kwam al vrij snel verandering in, want in december van dat jaar verscheen Uncharted: Drake’s Fortune. In de jaren daarna volgden Uncharted 2: Among Thieves (2009) en Uncharted 3: Drake’s Deception (2011) voor diezelfde console.

Doorgaan met het lezen van “Review: Uncharted – The Nathan Drake Collection”

Review: Chappie

Voor IGN Benelux bezocht ik Chappie, een film van regisseur Neill Blomkamp. Hij werd bekend dankzij de ijzersterke film District 9, maar zijn tweede project Elysium was niet zo boeiend. Ik ging dus met gemengde verwachtingen naar de persvoorstelling.

In 2009 was daar ineens District 9, van de relatief jonge regisseur Neill Blomkamp. De film ging over een ruimteschip vol met insectachtige aliens, dat strandt boven Johannesburg in Zuid-Afrika. Na 28 jaar hebben de ‘shrimps’ hun eigen kolonie opgericht buiten de stad, maar van de aardbewoners hoeven ze nog steeds weinig gastvrijheid te verwachten.

Doorgaan met het lezen van “Review: Chappie”

Review: Lara Croft and the Temple of Osiris

De afgelopen twee jaar kroop ik al twee keer eerder in de huid van Lara Croft. Twee keer voor dezelfde game (Tomb Raider en Tomb Raider: Definitive Edition), maar toch. Je kan zeggen dat Lara en ik best wel een intieme relatie hebben. Toch wist ik niet eens dat er een downloadtitel rond de archeologe uitkwam, dus ik was blij verrast door Lara Croft and the Temple of Osiris.

Lara Croft is één van de meest iconische gamepersonages die we kennen. Maar de rondborstige femme fatale met haar twee pistolen die we kenden uit de late jaren ’90 paste niet echt meer in het huidige gamelandschap. Daarom kreeg zij vorig jaar een metamorfose in Tomb Raider. Minder memmen, meer persoonlijkheid – en dat werkte ontzettend goed. Doorgaan met het lezen van “Review: Lara Croft and the Temple of Osiris”

Review: Grand Theft Auto V (next-gen)

Na de recensie te hebben geschreven voor Grand Theft Auto V in 2013, was het een jaar later natuurlijk ook aan mij om de heruitgave op de PS4 en Xbox One te recenseren. Maar daarmee stond ik voor een dilemma. Ik had de game namelijk vorig jaar een 10 gegeven en ik kon deze verbeterde versie dus geen hoger cijfer geven.

Een jaar geleden had ik de eer misschien wel de grootste game van het jaar te reviewen. Bijna iedereen die wel eens een game speelde, keek uit naar Grand Theft Auto V. En terecht, zo blijkt achteraf. De game maakte op gebied van verhaal, graphics en gameplay de verwachtingen meer dan waar en ik beloonde de game met een 10. De eerste 10 die ik ooit aan een game gaf. Maar deze week komt dit meesterwerk opnieuw uit, dit keer op de nieuwe generatie en uiteindelijk ook voor de PC. En wat voor cijfer geef je zo’n remake dan?

Doorgaan met het lezen van “Review: Grand Theft Auto V (next-gen)”

Review: Assassin’s Creed: Unity

Er is veel te doen geweest om Assassin’s Creed: Unity. De game zou te snel in de winkels zijn verschenen en daardoor onspeelbaar zijn door alle bugs. Toch gaf ik de game een 8.8 op IGN Benelux. 

Na drie Assassin’s Creed-games in het oude Italië waren we enkele jaren geleden wel toe aan iets anders. Dat kwam er in de vorm van Assassin’s Creed III, met in de hoofdrol een halve Native American die zich behendig een weg door de wildernis van het vroege Amerika baande. Met deel 4 (Black Flag) gingen we helemaal buiten de gebaande paden met Edward Kenway en zijn vloot moordlustige piraten.

Doorgaan met het lezen van “Review: Assassin’s Creed: Unity”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑