Laadscherm

Vroeger wist ik veel over de games die ik speelde. De beste wapens, de slimste tactieken, alle nieuwe features in de laatste patch… Ik was ervan op de hoogte. Maar de tijden zijn veranderd. En de eerste game waarin ik mij echt een groentje voel, is Destiny 2.

Zoals ik in mijn eerste artikel op Laadscherm al schreef, heb ik jarenlang vrij fanatiek World of Warcraft gespeeld. Ik wist daar altijd precies waar ik mee bezig was. Ik nam weken vóór een nieuwe patch al de patch notes door en las dagelijks op fanblogs over alle facetten van het spel. Ik was zelfs op de hoogte van de laatste PvP-tactieken, ook al had ik een hekel aan dat aspect van de game.

De laatste tijd merk ik dat dit is veranderd. Ik heb een fulltime baan buiten de game-industrie en ik zit er daardoor lang niet meer zo goed in als vroeger. Dat was helemaal prima, tot ik Destiny 2 ging spelen.

Doorgaan met het lezen van “Opinie: Door Destiny 2 voel ik mij een noob” →

De gameshopeigenaar die niet van games houdt

Een verhaal over toeval en passie

Als kind was een tripje naar Haarlem altijd een feest. Niet vanwege de karakteristieke gebouwtjes, de fijne winkelstraten of de gezellige kroegen (met uitstekende bierkaarten). Dat zijn de dingen die ik vandaag de dag waardeer aan Haarlem, als volwassen inwoner van de stad. Vroeger ging het mij maar om één ding; de Game Shop in de Barrevoetestraat.

Elke gamer die regelmatig in Haarlem te vinden is, kent het pandje. In een onopvallend zijstraatje van de Botermarkt, net buiten bekende winkelstraten als de Grote Houtstraat en Gierstraat, hangt een uithangbord met Sonic er op. Daaronder simpelweg de tekst Game Shop.

Ik koop games voor de Switch

Maar echt

Sinds ik de Switch een paar maanden geleden in huis heb gehaald, heb ik er meerdere games voor aangeschaft. Ik heb namelijk gemerkt dat ik games koop voor de Switch. Nee, luister nou, ik koop games zodat ik ze op m’n Switch kan spelen. Oké dat klinkt nog steeds als de grootst mogelijke open deur die je in kan trappen. Laat me het uitleggen.

Floris heeft de Nintendo Switch bij de lancering van Laadscherm al eens vergeleken met een puntzak Vlaamse friet. Ik raad je van harte aan het artikel te lezen (mocht je dat nog niet gedaan hebben), maar de samenvatting is dit: een puntzak friet is eigenlijk een totaal onpraktische uitvinding. Want tegen de tijd dat je de bodem van de zak hebt bereikt, zit je tot je polsen in de mayo. Maar dat maakt niet uit, want Vlaamse friet is zo lekker dat je de viezigheid er graag voor over hebt.

Begin 2017 besloot ik samen met een groep bevriende (ex-)gamejournalisten een nieuwe website te beginnen. Het idee was een website met verhalen die we zelf graag zouden willen lezen. Verhalen over hoe games dagelijks levens beïnvloeden en veranderen. Geen dagelijkse nieuwsdienst, geen reviews op de dag van de release van een grote game en al helemaal geen advertenties. We hebben ons kindje Laadscherm genoemd.

Mijn eerste verhaal – dat direct met de lancering van de site online ging – was er eentje waar ik al een hele tijd mee rondliep. Ik heb geweldige herinneringen aan World of Warcraft, maar de laatste jaren lukte het mij nooit meer om dat gevoel van vroeger te reproduceren.

Op zoek naar mijn jeugd op Nostalrius

De nostalgiebril gesloopt

Vanaf de lancering in 2004 tot aan de derde uitbreiding in 2010 heeft mijn World of Warcraft-abonnement slechts sporadisch stilgestaan. Jarenlang verdedigde ik Azeroth tegen tal van demonen en draken. Ik hing dagen rond in Goldshire, verhandelde duizenden kruiden en mineralen op de Auction House in Orgrimmar en verzamelde honderden wapens. En dat mis ik.

Ik mis niet zozeer het spelen van World of Warcraft; dat heb ik tot nu toe met alle uitbreidingen (er zijn er inmiddels zes) minimaal een paar weken na iedere lancering gedaan. Maar dat gevoel dat er vroeger was, dat mis ik. Doorgaan met het lezen van “Achtergrond: Op zoek naar mijn jeugd op Nostalrius” →

Teksten van Thijs

Tag

Opinie: Door Destiny 2 voel ik mij een noob

Achtergrond: De gameshopeigenaar die niet van games houdt

De gameshopeigenaar die niet van games houdt

Een verhaal over toeval en passie

Opinie: Ik koop games voor de Switch

Ik koop games voor de Switch

Maar echt

Achtergrond: Op zoek naar mijn jeugd op Nostalrius

Op zoek naar mijn jeugd op Nostalrius

De nostalgiebril gesloopt

Pages

Categorieën

Contact

Social