Naast de eeuwige discussie over Zwarte Piet (zal ik daar ook een stukje over schrijven?) was er afgelopen week nóg een belangrijk discussiepunt in ons kleine landje. Het was namelijk ook de week van het Amsterdam Dance Event (ADE) en dat zorgt traditiegetrouw voor een hoop gebekvecht tussen aanhangers van elektronische dansmuzak en mensen die minder gecharmeerd zijn van het genre.

Gijsbert Kramer schreef hierover voor de Volkskrant een zinnig artikel. Juist de dj’s die door DJ Mag tot de top van de wereld worden uitgeroepen – Afrojack in het bijzonder – zijn eigenlijk helemaal niet zo boeiend. Zij zorgen ervoor dat het genre amper de matige middenmoot ontstijgt, is zijn conclusie.

Hij brengt daarmee onder woorden waar ik al enkele jaren intern mee worstel. Vorig jaar ging ik – in de ijdele hoop mijn mening over dansmuziek definitief te vormen – met een groep vrienden naar Tomorrowland. Het summum van Electronic Dance Music (EDM), zou je toch zeggen. Een aantal vrienden was het jaar daarvoor ook al geweest en als je het woord ‘morgen’ in welke taal dan ook in je mond nam, werd direct de hysterische connectie gemaakt met Tomorrowland. Dat moet wel iets bijzonders zijn, dacht ik.

Doorgaan met het lezen van “Opinie: De oudjes hebben gelijk, EDM is best saai” →